Hoofdklasse
GVVV

Bennekom – GVVV

NIET GROOTS

Op dinsdagavond 31 augustus 2021, tevens ‘deadline day’, mochten we om 18.00 uur aantreden tegen tweede divisionist Bennekom. Met een heerlijke grasmat onder de voeten, paar teentjes te lang, maar dat namen we maar voor lief. Met maar liefst 2 assistent scheidsrechters vandaag aan onze zijde. Chris vóór de rust en Peter het tweede bedrijf. Aangezien de meesten van ons naar de ‘middelbare’ gingen deze week, leek het wel of ze hier nog van onder de indruk waren en zo niet gefocust genoeg waren begonnen aan dit duel. Coach Erik: “Zo een wedstrijd gaan beginnen kan écht niet”, was dan ook zijn relaas na afloop van dit duel. En hij doelde dan ook vooral op het feit dat we binnen de eerste minuut op een 1-0 achterstand kwamen. Tja…dat mag dus écht niet. Een schot van ca. 16 meter werd door niemand geblokt en via een wirwar van benen ging de bal ineens de hoek in. Slordig en tegen zo’n geduchte tegenstander weet je dat dit een pittig duel is en snel op achterstand komen helpt je daar dan niet echt bij. Natuurlijk is deze opponent goed, maar je hoeft ze niet in de kaart te spelen door elke bal in te leveren, niet naar de bal te komen en steeds het verkeerde shirt aan te spelen. Gaandeweg de eerste helft waren er toch wat momenten waaruit bleek dat we kansjes kregen en zo kregen we zeker twee goede kansen op een doelpunt, waarvan één kans zeer goed van de lijn werd gehaald door een Bennekomer (zie foto). We kwamen vaak niet verder dan een paar meter voor de ’16’ en dan volgde er min of meer een kansloze bal naar niemand die in kwam lopen. Het moet gezegd: Bennekom speelde niet groots, maar wel veel feller en hun combinaties waren adequater en één simpele kapbeweging en wij sprongen omhoog of stapten in. Hier kunnen we nog veel winst boeken. Er waren nog 2 schoten te noteren van Bennekom die vrij gemakkelijk waren voor Liam. Toch was het gezien de inzet van de rooien niet ondenkbaar dat ze nogmaals zouden scoren en zo geschiedde 2 minuutjes voor de pauze. Een rush op links werd hard en hoog in de linkerbovenhoek geschoten en ging via de handen van onze goalie tegen het netje. 2-0. Het werd gauw tijd om de rust te pakken…

INTENSE OMHELZING

Coach Erik heeft ons flink toegesproken en ook wij wisten dat het anders moest. Het belangrijkste is dat we in onszelf blijven geloven. We kwamen anders het veld op. En we gingen wel degelijk veel feller spelen. Het combinatiespel bleef lastig maar er kwam meer strijd terug en dat was nou net iets wat we nodig hadden. We kregen al heel snel twee hoekschoppen mee die niets opleverden, maar Bennekom kreeg wel een beetje in de gaten dat de verhouden gingen kantelen en dat wij ons niet zomaar gewonnen gaven. Jaylen en Dylan kregen meer ruimte in de tweede helft en dit resulteerde in meerdere ‘Daphne Schippers’ runs aan de linkerkant van Jaylen en schietkansen van Dylan. Bennekom werd wat slordiger en het leek erop dat wij dit in de gaten kregen. 7 minuten voor tijd was de stand nog steeds 2-0 in ons nadeel. Opeens was daar een overtreding op Dylan vlak voor de 16 meter. Selim en Mees (zojuist ingevallen) stonden beiden achter de bal. Normaliter neemt Selim de vrije trappen, maar Mees met zijn harde strakke trap mocht deze trap voor zijn rekening nemen, en hoe! De bal zoefde over de stroeve mat en werd gepareerd door de Bennekomse goalie. Dat is balen…maar ineens was daar Selim die direct achter de vrije trap aanliep en alsnog de bal binnenschoot!!! 2-1 (zie foto) Wat volgde was een intense omhelzing van blijdschap van teammates. Bennekom had de tweede helft nog wel enkele schoten op doel, maar waren niet superlastig. 

ZELFVERTROUWEN

Wat volgde waren stuitende spannende slotminuten waarbij er spreekwoordelijk ‘bloed werd geroken’ door ons. Kort na onze goal was er nog een schot waar te nemen van Bennekom, maar dit leverde hen niks op. En konden wij er nog steeds in blijven geloven. 3 minuten voor tijd kon onze dribbelaar Marinos ‘ik ga je even dollen’ Enwiya, den lederen knikker oppikken en richting de goal lopen met de verdediger naast zich. Marinos toonde zich een ware matador, schudde de verdediger van zich af, keek even kort in de ogen van de snel uitkomende doelman en schoot de bal onberispelijk via de linkerpaal het doel in. “What a coming back”!! 2-2. Vanuit een ogenschijnlijk uitzichtloze positie als hoofdklasser zeer knap terugkomen tegen een tweede divisionist. Misschien voor anderen niet zo boeiend, voor onze groep een enorme boost voor het zelfvertrouwen. En daar waar je denkt de wedstrijd als gewonnen te kunnen beschouwen ook al is het gelijk, is daar opeens een scheidsrechter die 1 minuut voor tijd Bennekom een strafschop toekent. Kon hij hem geven, ja dat kon. Deed hij dat ook, ja dat deed hij. Gaven we hem aanleiding om deze strafschop toe te kennen? Ja dat deden we. Niet meer doen dus! Keeper vs Speler, grijs vs rood/wit. Aanloopje…keeper wacht…BAM! bal komt op de rechterpaal!! Gerechtigheid? Geen idee, boeit ook niet. Op basis van de tweede helft vinden wij dat dit punt terecht is gezien de goede kansen die wij hebben gehad. Kalm blijven en afronden blijft een item. Het was weer een zeer leerzaam duel voor ons en wij hebben onze ouders laten zien dat we wel degelijk kunnen strijden ook al zit het even tegen…