Hoofdklasse
2021-2022
Sportpark Panhuis

Blijf hier op de hoogte van de laatste nieuwtjes van GVVVBoys JO13-1 seizoen 2020-2021

GVVV – UVV

MORAAL

Wedstrijd nummer 7 stond vandaag op het programma. De voorgaande 2 duels werden gewonnen, maar in het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst luidt een nieuw gezegde. Afgelopen week werd nog een ge-wel-dig! resultaat behaald tegen het roemruchte DVS’33 uit Ermelo. Daar liepen we het sportpark af met een 1-2 overwinning op zak. Met twee prachtige goals. De eerste van Akram van circa 30 meter met een vette krul in de rechterbovenhoek. En later in dit duel Ibrahim met een Ibrasolo. Eerst keepertje in het bos sturen en daarna de inglijdende verdediger op het verkeerde spoor zetten om vervolgens heel simpel de bal het doel in te schieten. Goed voor het moraal zo’n oefenduel tegen een tweede divisionist. Moet er wel bij gezegd worden dat wij fysiek minder in actie moesten komen dan vandaag, maar daarover later meer.


 

DORP TEGEN STAD

Coach Erik, kon weer beschikken over Ruben die weer kon spelen na enkele pijntjes afgelopen week. Jaylen is nog niet in te zetten vooralsnog vanwege een opspelende hiel/hak. De opstelling was bekend: Liam, Bram, Mees, Salman, Sven, Akram, Selim, Oscar, Ibrahim, Dylan, Victor. Tijdens de warming-up bleek dat Mees toch teveel last had van zijn enkel en kort voor de wedstrijd werd er besloten tot een omzetting. Sami ging Mees vervangen. Mees nam plaats op de bank. Bram zijn enkel knikte tijdens het passen even door. Hij stapte uit, maar bikkel Bram was gelukkig in staat om te starten. Op meer tegenvallers zaten we niet te wachten. Wissels: Mees, Marinos, Chahid en Ruben. Daar gaan we! Het blijft altijd een dilemmaatje bij ons, dat we in de beginfase toch de tegenstander het idee geven dat er wat te halen valt. Twee schoten gingen richting ons doel. Één ervan was naast en de andere was écht een hele grote kans. Een bal weggegeven door ons in het hart van de defensie. De spits stond oog in oog met onze goalie. Hij had vele keuzes, maar maakte de juiste keuze (voor ons) door hoog over te schieten. Een bedankje was op zijn plaats. Maar wat kwamen we met de schrik vrij. Hoewel deze schrijver dol is op schrijven, was het spel nog niet om naar huis te schrijven en toch moeten we er over schrijven zodat we op papier hebben hoe het allemaal verlopen is. Leuk voor de lezer en goed voor de analyse voor de trainer. 

Hadden wij dan niks? Nee want wij krijgen altijd wel mogelijkheden. Deze was in de 12e minuut voor Ibrahim, die goed doorkwam op links en de bal strak voorlangs schoot. Jammer, dit zag er goed uit. Een schot van Selim zwaaide langs de linkerpaal af naast het doel. Ibrahim had nog een poging, maar die werd uiterst simpel door de keeper opgepakt. Vlak voor de rust gaf Sami aan dat hij niet verder kon. Ruben was zijn logische vervanger op de linksback positie. Het was een rare 1e helft. Er gebeurde van alles, maar eigenlijk niks. De passie van woensdag was er niet. Daarmee doen we UVV een klein beetje te kort mee. Zij zorgden door hun Utrechtse mentaliteit voor vuur en passie in vrijwel alle duels. Hiermee zijn we al erg lang bekend bij Utrechtse teams en toch laten we ons steeds weer letterlijk afbluffen. Dan zie je in het veld ‘Dorp’ tegen ‘Stad’. Een heel duidelijk signaal was wel dat Sven even 2 seconden gewichtsloos was door een schop tegen zijn voet. Pijnlijk momentje. Sven kon gelukkig door en kort hierop was het rust.

AANSLUITING LINIES

In de rust even een rustige speech van Erik die even ‘Man In The Mirror’ moest zijn om ons te spiegelen wat er goed ging en anders zou kunnen. We hadden dit duel wellicht wel een ‘Thriller’ kunnen noemen, maar dat woord gaan we niet in mond nemen. Wel een feit is dat Marinos erin kwam voor Oscar. Na 300 seconden kwamen we op een 0-1 achterstand. 2 persoonlijke foutjes in de as zorgden voor een directe doorgang naar Liam. Die had geen antwoord op de bal die langs hem op werd binnengeschoten. Gelukkig nog tijd genoeg om dit recht te zetten. Het duel begon een beetje op ‘Blood On The Dancefloor’ te lijken. UVV deed een fysiek tandje erbij en wij kregen hier geen grip op en leken bij vlagen angstig. Nadat UVV een schot naast had geproduceerd, kregen wij tot een beetje verbazing een 11 meter schop toegekend. Kort beraad en AkraWm nam de verantwoordelijkheid en eiste hem op. Hij schoot hem gruwelijk lekker binnen. Rechts bovenin. 1-1. Ondertussen was het al heel duidelijk geworden dat dit duel gewonnen diende te worden omdat onze concurrenten gelijk hadden gespeeld. UVV liet het er niet bij zitten en Liam moest volledig gestrekt bij een afstandsschot. We gaven dit duel veel te veel ruimte weg en moeten echt gaan werken aan de aansluiting tussen de linies. Pinchitter Chahid kwam binnen de lijnen voor de kapot gespeelde Victor. Wij gaven wéér teveel ruimte weg en Liam kon weer aan de bak. Helaas  moest er besloten worden om Mees niet in te zetten, uiteraard tot zijn grote teleurstelling, maar het kon niet anders in dit té fysieke duel dat we over de streep moesten trekken.

YOU ARE NOT ALONE”

“Beat It, Just Beat It”. We moesten UVV verslaan om door te gaan. Nou dan maar 1 op 1 gaan spelen was de conclusie binnen de Technische Staf. Bram eraf en Oscar er weer bij als extra aanvaller. Dylan werd vlak voor het strafschopgebied gevloerd en had de spreekwoordelijke spons nodig. Met een strakke achillespees rende de waterflesman over het veld om Dylan op te lappen en om nog wat instructies door te geven. Er was nog heel kort te spelen zei de leidsman. De vrije trap werd uiteindelijk door Akram prachtig op de lat geplaatst. Zeker 2 punten bij latjetrap. Nu was het nul, komma niks. Het spel bleef nog even doorgaan. De trainer van UVV riep nog naar de scheids; Hé ‘Remember The Time’! Toch kwam er nog een corner aan. Dit moest onze laatste kans worden. Tijd was gewoon op. Oscar kopte de bal snoeihard binnen. En opeens was daar een uitgestoken arm van een UVV’ er die de bal eruit sloeg. Strafschop toegekend! Alles of niets, laatste kans. Oscar achter de bal. Aanloop, en tot zijn eigen verdriet verdween de bal langs de linkerpaal. De wedstrijd was ook meteen aan zijn einde gekomen. 1-1. Het enige wat Oscar wilde zeggen: ‘Leave Me Alone’! Maar zo werkt het niet. We zijn een team, je wint met z’n allen en speelt gelijk met z’n allen. Oscar…’You Are Not Alone’. 

 

Met dank aan het management van Michael Jackson voor het gebruiken van zijn songtitels.