TOFFE STEEKBAL

In deze fase van de competitie kijken we zeker van dag tot dag hoe het verloopt. Vorige week trainden we voor het eerst sinds maanden met de voltallige selectie. En zo mochten we ook nog even een doordeweekse competitiewedstrijd spelen tegen VRC (GEEL/BLAUW) op woensdag 20 april jl. De toon was vooraf al gezet door de bezoekers, zij kwamen in hun uittenue waardoor wij noodgedwongen op ons eigen terrein in reserveshirts moesten spelen. Nu is de club gelukkig in het bezit van geweldig maagdelijk witte shirts, waardoor wij รก la Real Madrid het veld konden betreden. Nou dat beloofde heel wat goeds! En zo vlekkeloos als de witte shirts waren, zo vlekkeloos acteerden wij niet. Binnen 13 minuten keken we tegen een 0-2 achterstand aan. Het was te futloos hoe wij de duels ingingen, los van het feit dat zij een snelle buitenspeler hadden die voor veel gevaar zorgde op de flank. Trainer Erik moest verbaal alle zeilen bijzetten en daarna ging de knop op standje ‘beter doordekken’. Dit leverde in ieder geval sneller weer balbezit op en we konden hier dan ook van profiteren. Ibrahim zorgde met een prachtige rush ervoor dat hij de defensie achter zich liet en schoot de bal onhoudbaar in de linkerhoek. 1-2. Deze treffer viel amper twee minuten na de tweede treffer van VRC. Dus een belangrijke! En weer twee minuten later was het een zeer toffe steekbal van aanvoerder Salman, die de wegsprintende Ibra de diepte in zag gaan. Hij kwam goed naar binnen en vanaf links schoot hij de bal in het rechterzijnetje. En zodoende stonden we weer gelijk. Tot aan de rust waren er daarna voor beide teams geen kansen meer te noteren. 2-2 met de pauze.

STRAFBAL

Het sportpark was voor een JO13 team zeer goed gevuld. Er waren op de tribune ook vele jongeren te zien, maar vooral ook te horen. Dat maakte deze wedstrijd ook meer beladen omdat de jongens GVVV/VRC elkaar onderling ook kennen. Victor werd aan de zijlijn toegejuicht of uitgejouwd? Feit is altijd, dat je dit het beste sportief kan pareren. En dat deed onze Vic dan ook. Hij scoorde de gevoelsmatig bevrijdende 3-2 en liep met het, in het profvoetbal bekende, fluistervingertje richting de Gele VRC aanhang. Sportieve ‘wraak’ heet dit. De blijdschap was intens bij de boys. Dit gebeurde alweer in de 43e minuut. Kort hierna was er nog een schietkans te noteren van VRC, wat ons geen pijn deed en hen niks opleverde. Hoewel er geen reden was voor paniek, blijft in dit soort duels het altijd spannend of de tegenstander terug kan komen in de wedstrijd. Hoe los je dit op? Gewoon door nogmaals te scoren. Nu was het weer Ibra die alleen op de keeper af kon gaan. Hij omspeelde de doelman en die was hier niet van gediend. Bewust of onbewust? Ibra ging tegen de vlakte. Strafbal! Er waren wat ‘liefhebbers’, toch was het Ibra die de bal snoeihard tegen de touwen schoot, met een flinke VRC aanhang achter het doel. Wellicht hebben de woorden van Erik kort daarvoor nog geholpen…4-2! De scheidsrechter vond het kort hierop welletjes en blies voor het laatst. De 3 belangrijke punten waren binnen. We liggen nog op koers.

Door GVVVBoys