Hoofdklasse
GVVV

GVVV – VV De Meern

EENSGEZINDHEID

Acht uur dertig verzamelen. Vandaag vond de portretshoot plaats. Voor de website, voor Coach Amigo en voor de KNVB app. Multifunctioneel doel dus. Had iedereen een kappertje ‘gepakt’? Neuh dat niet. Kreeg Le photographe, mooie smileys te zien? Dat zeker wel. De stemming zat er lekker in. Lekker relaxed zitten op de tribune, leek wel een kippenhok, qua geluid. Trainer Erik had met enkele spelers een tussentijdse evaluatie dus dat ging mooi samen zo. Zo gezegd. De shoot ging probleemloos. Toch moest er ook nog gespeeld worden. Vandaag tegen v.v. De Meern. Dit duel moest gewoon gewonnen worden. Niets meer, niets minder.

Wat zou het lekker kunnen zijn als je een wedstrijd zou kunnen domineren. Vandaag gingen we wederom een poging wagen. De aftrap was voor De Meern. Een lichte kanttekening moet geplaatst worden bij de planner van onze duels. Dit is het 3e duel dat we tegen een team spelen in het Oranje. (DVOV, Sparta Nijkerk). Een oud spreekwoord uit 1615 luidt dan ook: Eendracht maakt macht. En Eendracht was een VOC schip dat besloten had om een andere koers te gaan voeren langs Kaap de Goede Hoop. En hoop doet leven en Eendracht betekent ook samenwerken of eensgezindheid. Dus als wij een iets andere koers zouden varen dan vallen de puzzelstukjes vanzelf op z’n plaats. En zo gebeurde het dat er een beetje geschoven werd en probeerden we van meet af aan, meer te zoeken naar voetballende oplossingen. Maar dat slijt er niet zo gemakkelijk in, als de voorgaande wedstrijden vrij moeizaam gingen. (Gekscherend?) zij hadden een buitenspeler die qua postuur en uiterlijk moeiteloos meekon met de JO17-1. En hij was toch een dosis snel! Los van de beginfase, lieten we ons niet intimideren door het sterke fysieke spel van de Meernaren. Dit zijn goede lessen voor ons om anders de duels in te gaan. Toch moest Liam in het eerste kwartier al 2x handelend optreden, maar was hier niet van onder de indruk. Gewoon balletje over de lat drukken. Daar waar er bij doeltrappen even rust nodig was werd dit gepakt zodat wij ons konden positioneren. Dit had de gehele wedstrijd een goede invloed op het uithoudingsvermogen om het langer vol te houden. 

KEEKIE

Toch kwamen we in de positie om een bal op doel te schieten, dit was nog niet imponerend genoeg voor hun goalie. En daar waar hij een vrije trap ogenschijnlijk uit de lucht kon plukken, liet hij de bal los en was Ibrahim in de 24e minuut ons duveltje uit het doosje, die als eerste bij de bal was en deze binnen schoot. Wat een enorme opsteker voor ons. 1-0. In praktisch dezelfde minuut kon Dylan hard op doel schieten. Iets te gehaast, de bal ging naast. Zonde. Aan hun rechterkant en dus aan onze linkerkant had Bram zijn handen vol aan die snelle nummer 13. Hij was niet alleen snel met zijn benen, maar ook met zijn elleboog. Bram kreeg een ‘keekie’ en moest geblesseerd het veld verlaten. Het gaat gelukkig weer goed met hem na een goede oberservatie bij de EHBO post (bedankt!). Hij werd goed vervangen door Ruben. Kort hierna konden we even bijkomen. Wat een luxe, met een 1-0 voorsprong de rust in. Het spel was nog niet top, maar gezien het feit dat De Meern een soort van hoog druk wilde zetten met één speler zorgde dit ervoor dat we met Oscar in een wat meer controlerende rol af en toe er onderuit konden voetballen. Toch moeten we er nog meer van doordrongen raken waar onze eigen kwaliteiten (individueel) en onze aandachtspunten liggen. De bal eruit halen vinden we blijkbaar nog gek, eng, raar of hoort niet bij het voetbal, maar het zou ons zoveel makkelijker maken.

ZIDANE

Savas, de vader van Victor kwam in de rust even mededelen dat we met 3-0 of 4-1 zouden winnen. We moesten het nog zien. De wedstrijd zag er nog niet zo uit, dat het zo zou gaan lopen. We konden wel meteen druk geven en dit resulteerde in een bal ruim langs de rechterpaal van Ibrahim. Kort hierop was het Victor die zijn goede spel ging belonen en daarmee ook het team. Zijn afstandsschot vanaf circa 16 meter schoot hij onhoudbaar in de rechterzijde van het doel. Stonden we prompt even met 2-0 voor. Een ongekende luxe voor GVVVBoys. Was De Meern totaal niet meer in beeld? Nee zo was het ook weer niet, ook al worden zij bijna niet genoemd in dit verslag. In de slotfase komen zij nog wat meer in beeld, maar dat is voor zometeen. Victor had nog twee goede schietpogingen. Eentje ging óver, de ander rechts naast. Akram kwam op links goed door en de bal kwam voor de lichtvoetige voeten van ‘Ibra’. Tja…16 meter is schieten hè. BAM 3-0. De keeper kon wel duiken, maar er zat zo’n power in zijn schot dat duiken meer voor de vorm was. Het laatste kwartier kwamen Sami, Chahid, en Marinos in de de ploeg voor Dylan, Selim en Sven. Meteen hierop schoot Oscar, die een verdienstelijke wedstrijd speelde, snoeihard op de onderkant van de lat. 1,5 cm lager en het was een mooie treffer. Jammer voor hem. Wellicht was een x-aantal tellen later zijn mooiste actie van de wedstrijd. Aan de zijlijn gewoon ‘ff’ een ‘Zidane’ doen en je tegenstander compleet weg zetten. Hij kreeg terecht het applaus van het publiek. Gaandeweg de slotfase ebde de energie uit ons team en bij een 3-0 stand en veel beter spel in de tweede helft wellicht begrijpelijk dat het slordiger werd en de tegenstander weer kansen kreeg. Vooral hun nummer 13 bleef proactief en onze linkerzijde had zichtbaar moeite met deze ‘gast. In de laatste 8 minuten gaven we 5 schietkansen weg. Het is dat De Meern zelf slordig was met de afronding anders krijg je alsnog de deksel op je neus terwijl je goede periodes hebt gespeeld en zouden we onszelf ernstig tekort doen. Gelukkig ging het totaal NIET fout en hebben we vooral gewerkt aan het zelfvertrouwen (geen tegengoal), weer strijd geleverd en geprobeerd combinaties te maken. Vooral nu genieten van de winst. Fijn weekend!