Hoofdklasse
GVVV

Sparta Nijkerk – GVVV

Man of match!

Oranje is naast rood toch best een dominante kleur. Dit gezegd hebbende komt éénrichtingsverkeer erg dwingend over in deze kleur. Gelukkig zijn we meesters geworden in het ‘benutten’ van weggeven van kansen aan de tegenstander. Dus het beste wat je kan doen, is gewoon vanaf minuut één de tent opengooien, de thuisploeg heel veel hoop geven dat ze riant kunnen gaan winnen en dan hopen dat ze niet écht gaan scoren. Dit volhouden tot aan de rust dat het 0-0 blijft en wederom hopen dat de tweede helft iets lekkerder verloopt zodat je het duel alsnog over de streep kan trekken. In grote lijnen ging dit duel zoals geschetst. Maar lees vooral verder, want het wordt leuker dan dit. 

In de 1e minuut mocht het Nijkerkse oranjecorps al de bal net over de lat jagen. Opbouwend kwamen we er niet uit. Even tellen…ja we spelen tóch 11 tegen 11. Het leek wel of zij een paar man meer hadden. We lopen uit positie, zijn zoekende, waar is de vorm waar je als speler op hoopt. We moeten meer als team opereren, maar Dr. Erik heeft nog niet de juiste chirurgische gereedschappen om ons te finetunen. Het is geen uithaal naar onze trainer, integendeel. Wij zullen hem onze ‘scalpels’, ‘wondspreiders’ ‘tongspatels’ en ‘keelspiegels’, moeten aanreiken zodat hij weet wat ons beweegt en wat wij exact nodig hebben om als team beter te worden. Het is ook niet niks om vanaf minuut één onder druk te staan. Een kleine 3 minuten later een vlammend schot van Nijkerk die uiteen spatte op onze lat, licht getoucheerd door de handen van Liam. In de rebound stond de spits klaar om de bal binnen te koppen. Liam was snel opgestaan en kon de tweede poging ook keren en zo bleef het 0-0. Het spel golfde op en n…oh nee niet neer…alles kwam onze kant op. Een strak schot richting kruising, niet hard, wel geplaatst, wederom een prooi  voor onze goalie. Er volgden nog twee schoten op doel voordat Bram met een blessure van het veld ging. We spreken van ca. minuut 13. Sven kwam erin. Intussen minuut 12, balletje op de lat bij ons. Schot naast in dezelfde minuut. Daarna weer een aantal schoten waarvan Liam weer gestrekt moest. En in het vorige verslag werd er ook verslag van gedaan. Als je zelf niet scoort, dan doet de ander dat wel. En ook hier geschiedde. Een diepe bal werd in eerste instantie door hun keeper buiten zijn 16 meter weggetrapt. De bal kwam pardoes voor de voeten van Dylan terecht, natuurlijk bedacht hij zich niet. Aanhalen dat ‘vod’. En zo BAM over de keeper in het lege doel. Zomaar 0-1 voor de blauwen. Onterecht? Zou kunnen, maar het is niet anders. Nijkerk leek en bleek totaal niet aangeslagen, bleven goed combineren tikten ons bij vlagen suf en twee minuten later was weer gelijk. De speler kon vrij doorlopen, Liam kwam uit en de bal werd onberispelijk hard onder de lat binnengeschoten. Mooie goal. 1-1 dus. Met de tong op de schoenen probeerden we ongeschonden de rust te halen. Doordat Liam nog tweemaal zeer goed ingreep op twee vrijgekomen mensen die naar hartelust op doel konden schieten, gingen we licht verdrietig de pauze in met Liam als “man of the match”, terwijl we nog 30 minuten moesten…
Op aanraden van Trainer Erik gingen we rustig in het gras zitten om eens te luisteren wat er mogelijk goed ging. Natuurlijk hadden wij het antwoord zelf ook al…

Over de streep

De tweede helft moest natuurlijk anders, dat zag iemand met een blinddoek op ook nog wel. Victor ging eruit, Selim erin. De eerste kans was voor ons en volgens insiders was het Jaylen en deze werd gestuit door de Nijkerkse goalie. Jammer! Maar een goede start. We konden niet verhinderen dat Sparta op voorsprong kwam in minuut 34. Een afstandsschot zorgde voor de 2-1. Nu was het de beurt aan ons om daadkracht te laten zien. Na goed doorgaan van Ibrahim kon Akram via een mooi schot van afstand 2-2 aantekenen. We konden niet verwachten dat Sparta akkoord ging en zij kregen wederom een schotpoging nummer 13 alweer! Gelukkig bleek ons doel laag genoeg om de bal er niet onder te krijgen. We kwamen weer even goed weg. In de 40e minuut ging Oscar naar de kant en kwam Marinos op het middenveld erbij. In de 49e minuut kwam Ibrahim weer goed door op rechts en stelde Dylan in staat om te scoren door middel van een afstandspeer. 2-3. Enorm verrassend voor de thuisploeg en misschien nog wel meer voor ons. Een kleine dikke twee minuten later nog een mogelijkheid voor Ibrahim. Hun keeper stond op de juiste plek. Ibrahim ging eruit voor Chahid. Uit een goede aanval voor Oranje-Zwart moest Liam nogmaals zijn lichaam volledig strekken om de bal uit de hoek te trekken, klemvast, dat dan weer wel. Nu was het zaak om de winst over de streep te trekken. Maar zover zijn we op dit moment nog lang niet, omdat we niet uitgaan van onze kracht en dat is de bal rond laten gaan, of gewoon het ‘stadion’ uitroeien. Uiteindelijk bleef de bal ‘ergens liggen’ en werd pijlsnel opgepakt door een Spartaan. Die kon doen waar Sparta volstrekt recht op had. Minmaal Één punt, maar als een onpartijdige partij dit schouwspel had aanschouwd, dan had deze persoon op basis van beter voetbal en veel betere kansen de drie punten aan ‘Oranje’ gegeven. Terug naar de laatste minuut. In een 1:1 situatie met Liam bleef de Spartaan zeer kalm en plaatste de bal beheerst in de hoek. 3-3.


Toch moeten we positief afsluiten. Na ons duel speelde Sparta Nijkerk (3e divisie) tegen CSV Apeldoorn (1e klasse) en kwam Sparta binnen 30 seconden op een 0-1 achterstand. En niet heel veel later het NL elftal tegen Turkije, ook al snel een doelpunt en de rest. En dan hebben we het over topamateurs en gelouterde profvoetballers. Dat geeft de burger moed…